โลกความจริง.
posted on 10 Jan 2012 23:39 by pla-otakuเมื่อสองเดือนที่แล้ว หน้าเอนทรี่ล่าสุดยังเฮฮา
...มาถึงช่วงปีใหม่ ปีนี้ไม่ได้ขึ้นพิษณุโลกแบบทุกครั้ง.
สัญญาตั้งแต่ม.2 ว่าจะโทรหาคุณตาทุกคืน
ก็...ผิดสัญญา
เพราะบางคืนก็ลืม...บางคืนก็ขี้เกียจ
แต่คุณตารอรับทุกคืน.
คุณตาชอบเล่นป้อกเด้ง...ลูกๆหลานๆมาก็ล้อมวงสนุกสนาน
เล่นกันนานสองนาน มีแต่เสียงหัวเราะ
แต่ฉันเป็นพวกผลุบๆโผล่ๆ เพราะเบื่อง่าย...
ไม่เหมือนน้องชาย. ไม่ได้นั่งติดที่ เล่นทุกตานานๆ
บางทีก็ผละไปนอกห้อง เล่นคอมบ้าง แต่งนิยายบ้าง
รู้สึกผิดนิดหน่อยที่ไม่ได้เล่นกับคุณตานานๆ แต่ก็คิดทุกครั้งว่า ไม่เป็นไร คราวหลังก็ได้
ตอนนี้...ไม่รู้จะมีคราวหลังหรือเปล่า?
ช่วงปีใหม่คุณตาเริ่มไม่สบาย...ช่วงนั้นมีกีฬาสี กลับบ้านดึก การบ้านเยอะ
ฉันก็ไม่ได้โทรหาคุณตา...โทรหาประมาณหนึ่งวันต่อสัปดาห์ได้
ทั้งๆที่สัญญาไว้ว่า...จะโทรหาทุกวัน
แม่ต้องไปดูแลคุณตา ช่วงนี้ฉันต้องซักผ้าเอง ทำงานบ้านเอง ซักของพ่อกะของน้องด้วย.
แต่ก็คิดว่า...ให้แม่ดูแลคุณตาดีกว่า
เดี๋ยวสงกรานต์จะไปเยี่ยม
ฉันกับน้องไม่ได้เล่นสงกรานต์ในกรุงเทพหรอก เพราะคุณตาจองตัว *หัวเราะ*
ท่านบอกว่า...ต้องมา พี่ๆน้องๆลุงป้าน้าอา สงกรานต์ต้องมา
สงกรานต์นี้ล่ะ...?
ให้มาก็ต้องอยู่รอนะคะ
ต่อจากนี้จะรักษาสัญญา จะไม่ผิดคำพูดอีกแล้ว ไม่ว่ากับใคร ไม่ว่ายังไง
จะโทรหาทุกคืน
ไปหาจะนั่งเล่นป้อกเด้งด้วยทุกตา
สงกรานต์ทุกปีจะมาหา
...รอนะคะ
........อยากพูดแบบนี้
คุณตากำลังใจเยี่ยมยอดมากกก มากกว่าลูกๆหลานๆอีก//ฮา
แต่จิตใจกับร่างกายก็คนละเรื่อง
หมอบอกมีแต่ทรงกับทรุด
ในอนาคตมีแต่ทรุดกับทรุด
เพราะฟอกไตไม่ได้...มะเร็งก็เป็น
ตอนเด็กฉันประทับใจคุณตานะ!เป็นทหาร!!หมากรุกก็ยอดด
..ยังไม่ได้ลองเล่นด้วยเลย
คุณตายังไม่ได้สอนเล่นดัมมี่ด้วย
อยู่นานๆนะคะ...ขอร้อง...
เข้าใจความรู้สึกมาซาฮิโระตอนเซย์เมย์เลย
แต่นี่ไม่ใช่นิยาย
...
//ร้องไห้
น้ำตาท่วมบล็อกแล้วมั้งนี่?
ระบายเฉยๆ
แต่ก็อยากเตือนใครก็ได้ที่เข้ามาอ่าน
อนาคตไม่มีใครรู้
ทำตัวดีๆกับคนที่เรารักตั้งแต่วันนี้ตอนนี้.ความรักไม่ใช่สิ่งที่ผัดวันประกันพรุ่งได้
จะได้ไม่เสียใจแบบฉัน.
จะร้องไห้วันนี้ครั้งสุดท้าย ตอนที่ผลยังอยู่.(ถ้าเกิดอะไรขึ้นมา...เรื่องร้องไห้ก็ว่ากันอีกที)
จากนี้จะยิ้มม จะมองโลกแง่ดี
จะสวดมนต์ทุกวัน จะนั่งสมาธิทุกวัน.............
ไม่ว่าจะสอบ นอนดึกแค่ไหนก็จะทำ
คุณตาฉันน่ารักมากนะคะ
ช่วงนั้นฉันนอนดึกทุกวัน...โทรหาบ้างไม่หาบ้าง ตอนคุยก็คุยแบบส่งๆ ตาก็อ่านหนังสือไม่ก็จะหลับแหล่
ได้ยินคุณตาคุยแว่วๆว่าอ่านอะไรในหนังสือพิมพ์ เป็นข้อคิดดีๆ มีข้อนึงเกี่ยวกับการนอน เห็นฉํนนอนดึกก็จะส่งไปให้
ฉันก็รับฟังไปงั้นๆ
ใครจะรู้ว่าท่านตัดแปะส่งมาให้จริงๆ/ฮา
ฝากส่งมากับป้าค่ะ. คุณยายเล่าว่าคุณตานั่งตัดให้
ตอนนี้ฉันแปะไว้หน้าโต๊ะหนังสือในห้อง
จะเอาไปเคลือบ..
ไม่ไหวละ
เสาร์นี้จะรีบไปหา!รอนะคะ!!ต้องรอนะ!!!!!