อะ...อีกสัปดาห์เดียว!?
posted on 18 Feb 2012 11:58 by pla-otakuอีกสัปดาห์เดียว
อีกแป้บเดียว(อีกอาทิตย์นึง) ก็จะจบม.4แล้วววววว! <ไม่ได้นับไฟนอลนะ/ฮา>
เร็วเป็นบ้าเลยว่ะค่ะ 
ก็นะ พอจบม.4ก็ต้องย้ายห้อง อารมณ์ทำให้รู้สึกเหมือนโรงเรียนที่ญี่ปุ่นที่ต้องย้ายห้องทุกครั้งตอนขึ้นชั้นเลยล่ะ 
ศิลป์คำนวณมี5ห้อง...พอจะคุ้นหน้าคุ้นตาบางคนทั้งห้าห้องแล้วแหละ มีข่าวลือว่าห้องเราแรงที่สุด?จริงอะ??สายตาคนอื่นมองงั้น แต่สายตาพวกเราพวกเรารักกันนะ!
แต่ที่สำคัญที่สุด ...ต้องเปลี่ยนห้องที่เป็นความประทับใจแรกในเตรียมนี่สิ
ห้องนี้...แรงนะ แต่รักจริง
บางทีเวลาเรียนหลังห้องอาจไม่ตั้งใจแทบทุกคาบ (อย่างว่า เราก็เป็นเด็กหลังห้องนะ)
แต่รู้มั้ย...ที่หัวเราะได้อยู่ทุกวันที่มาโรงเงรียนเนี่ย เพราะห้องนี้นี่แหละ
แต่ละมุกที่เล่นมาแม่งโคตรขำ กวนอาจารย์ได้ตลกเป็นที่สุด
อาจไม่ใช่ศิษย์ที่ดีที่สุดในสายตาอาจารย์ (แหงล่ะ...นอกจากอ.ประจำชั้น อ.สอนอังกฤษตอนเทอมแรก ห้องเราก็ถูกอาจารย์เพ่งๆอยู่ล่ะค่ะ คึ)
แต่ในสายตาพวกเรากันเอง...พวกเราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันมากจริงๆ
ที่สำคัญคือ...เรารักกลุ่มเรานะ
ประทับใจมากเลย
ใครทำงานไหนไม่ได้ก็จะช่วยกันแบบทุ่มกันช่วยจริงๆ
ดีใจจัง...
ได้หัวเราะด้วยกันมา ได้เรียนด้วยกัน ติวสอบซัมด้วยกัน โหยหวนเลขยากด้วยกัน...อยากบอกว่าเทอมแรกเราผ่านค่ะ!!แต่เทอมสองนี้ตกแบบดับ 55555
ทุกอย่างจะจบลงซะแล้ว
บางคนปีหน้าอาจได้ไปห้องคิงบ้างควีนบ้าง ห้องอื่นบ้าง ส่วนพวกกิฟต์ก็ไปห้องควีนกันสิบกว่าคน
แต่ยังไง ตอนรับน้องพวกเราก็จะมารวมตัวกันอีกอยู่ดี!!
จะได้ทำงานด้วยกัน รับน้องด้วยกัน
จะเป็นรุ่นพี่แล้วนะ!!
เห้ยย จะมีน้องรหัสแล้ว ดีใจจจจ
ที่สำคัญที่เพิ่งเจอก็คือ...ช่วยกันแชร์ส่งชีทสรุปติวสอบนั่นแหละ
ทั้งซัมทั้งไฟนอล เพิ่งเคยเห็นช่วยกันส่งชีทสรุปบ้างข้อสอบเก่าบ้างให้ทุกคนทางเมล์ ถึงบางอย่างจะเป็นของรุ่นพี่มาก็ตาม
รัก ลิ่วลิ่วเออร์ นะ
แน่นอนว่าพวกเราอาจได้เจอเพื่อนที่ดีเหมือนเดิมในอนาคต แต่เพื่อนที่ดีก็มาแทนที่กันไม่ได้หรอกนะ Dr.ใครสักคนในห้อง/โดนตบ
เวลาเป็นอะไรที่ผ่านไปเร็วจนน่าใจหายจริงๆนั่นแหละ
การพรากจากกันก็น่าใจหาย...
แต่ถ้าไม่ตายก็ได้เจอกันแน่นอนน!!
คราวนี้ต้องขอไปเที่ยวห้องให้ได้...ปีที่แล้วตอน 301 โดนห้ามแบบโคตรจะร้องไห้ แต่ในฐานะลูกที่ดีเลยต้องทำให้ครอบครัวสบายใจไปตามระเบียบ 
แต่คราวนี้เอาไงดีหว่า...
เอาเหอะ สอบเสร็จไปดูหนังเป็นอันดับแรก!!
จากนั้นก็ไปค่ายกิฟต์...น่าสนุก จะลากพี่รหัสมาจับเข่าดูดวงให้ ฮ่าๆๆๆๆๆ (พี่รหัสกิฟต์เราดูดวงแม่นมว้ากกก *A*)
สามปีในเตรียม...มันสั้นจริงๆแหละ :>
ไม่ดิ จะกี่ปีในที่ไหนมันก็สั้นทั้งนั้น...
มานี่ได้เจอคนแปลกใหม่เยอะแยะเลย
เด็กเรียนที่ไม่ใช่เด็กเรียน(เอ้ะ?)เด็กบ้ารั่วที่เรียนเก่งโคตร(จริงๆ) เด็กแรงแต่ถ้าเป็นเพื่อนแล้วก็มั่นใจได้เลย(ว่า?) เด็กเฮฮาตลกทะเล้นที่หาเรื่องกวนครูได้อย่างไม่หวั่น(เอ่อ..)และเด็กที่พูดเก่งโคตรๆ พูดแบบไม่เคยเห็นคนพูดเป็นขนาดนี้มาก่อน(ว้าว)
ในห้องเราน่าจะครบทุกอย่างเลยนะ
อืม ได้ประสบการณ์อะไรหลายๆอย่างขึ้นเยอะด้วย กิจกรรมแหลกเลยล่ะ
ที่สำคัญคือ ตึกเรามีเรื่องหนุกๆอยุอย่าง
ลิฟต์~!!
ต้องเข้าใจนะว่าห้องเราอยู่ชั้น 6 ถ้าเดินขึ้นๆลงๆนี่นรกเลยล่ะค่ะ
(มีครั้งนึง...วันนั้นอยากเข้าห้องน้ำมาก แต่ว่าต้องทนเพราะอีกแป้บต้องออกไปรายงานกลุ่มหน้าห้อง แต่มันปวดท้องมากๆ เห็นว่ากลุ่มก่อนหน้าและอีกหลายๆกลุ่มคงอีกนานเลยตัดสินใจเผ่นออกนอกห้องโดยไม่ได้บอกครู<หลังห้องก็งี้แหละค่ะ..> แล้วอารมณ์วิ่งลง6ชั้นทั้งๆที่ปวดท้องแบบไม่ไหวแล้วนี่ นรกว่ะค่ะ/ฮา)
ถ้าขึ้นคนเดียวเราไม่กล้าค่ะ เพราะลิฟต์แคบ ดูน่ากลัว เคยมีรุ่นพี่เล่าตำนานลิฟต์เหมือนกัน แต่ก็ยังขึ้นกะเพื่อนกันสองคนบ่อยไป//ฮา
มีครั้งนึงที่เรากะเพื่อนเดินไปขึ้นลิฟต์ชั้นสอง แต่กดผิดลิฟต์เลยต้องลงมาชั้นหนึ่ง พอลิฟต์เปิดนั่นแหละ!อาจารย์ค่ะ!!คือฮามาก วิ่งหัวเราะออกจากลิฟต์เผ่นขึ้นบันไดกะเพื่อนเลย 55555555555 สรุปคือต้องเดินสองรอบ*ทุบโต๊ะ*
แล้วก็ต้องมีการแกล้งเพื่อน คึ
คือบางทีลิฟต์เต็มงี้ เพราะพุ่งเข้าใส่ลิฟต์ไม่ทัน เรากะเพื่อนก็จะรีบวิ่งไปดักกดลิฟต์ตามชั้นต่างๆ สะใจค่ะ!
แต่เล่นแบบนี้ใช่ว่าจะไม่โดนเอาคืนนะ มีเหมือนกันเรากะเพื่อนเข้าลิฟต์ได้แต่ลิฟต์ดันไปเปิดแต่ละชั้นเพราะเพื่อนๆที่ขึ้นไม่ทันแม่งวิ่งขึ้นบันไดด้วยความเร็วแสงไปกดดักไว้
หัวเราะตลอดทางเลยล่ะวันนั้น 55555
มีหลายอย่างนะที่อยากบันทึกไว้...แต่ขี้เกียจเขียน(อ้าว)
บันทึกไว้ในความทรงจำละกันนะ คึ
อา...จะว่าไป ก็มีความตั้งใจอยู่อย่าง
ม.5จะตั้งใจเรียนแล้วล่ะ
ตอนนี้ใช่ว่าจะตั้งใจนะ...ส่วนใหญ่ใช้วิธีอ่านก่อนสอบ ส่วนในห้องก็นะ
แถมเราก็อยู่หลังห้องด้วย ตอนเรียนห้องเราจะเป็นแบบนี้ค่ะ
หน้าห้อง<<เงียบ
หลังห้อง<<ยังกับตลาดนัด
เพราะงั้น...เพราะงั้น.......
ม.5ไงๆก็ต้องนั่งหน้าห้องให้ได้เลย!!!
เราอยู่หลังห้องตั้งแต่ประถมแล้วแฮะ จะว่าไป
สองปีที่ใส่ชุดนักเรียน ขอนั่งหน้าห้องล่ะวะ!คึก
301...คิดถึงนะ 